33 பொய் சொல்லிப் பழகு

அன்று மத்தியானம் சாப்பாட்டுக்கு வரப்போவதாகச் சொல்லிவிட்டுப் போயிருந்தான் ரவி. சமையலை முடித்துவிட்டு, ஆசுவாசமாக பாக்கியம் உட்காரப் போனபோது, ஒரு கடிதத்துடன் உள்ளே வந்தார் மணி. அவர் முகத்தில் கவலை தேங்கியிருந்தது. அவள் அவர் முகத்தையே பார்த்தாள்.

“சாமி எழுதியிருக்கான். சொர்ணத்துக்கு மூணாவது தடவை ஹார்ட் அட்டாக் வந்திருக்காம். பிழைக்கிறது கஷ்டமாம்”.

அவளுடைய நாத்தனார் மகன் சாமிக்குக் கடிதம் போடும் வழக்கமெல்லாம் கிடையாதே! ஏதோ நினைவு எழ, பாக்கியத்திற்குச் சிரிப்பு வந்தது. “நெசம்..மாவே சாமிதான் எழுதியிருக்கானா, இல்லே, இன்னொரு ஹனிமூன் திட்டம் போட்டு, நீங்களே எழுதி போஸ்ட் செய்தீங்களா?”

“சே! இந்தமாதிரி விஷயத்திலே எல்லாமா விளையாடுவேன்! நீ நம்பாட்டி போ! மிச்சம் இருக்கிறது ஒரு தங்கை! உசிரோட இருக்கிறப்போ பாக்காம, அப்புறம் எதுக்காக போய் நிக்கறது!” வருத்தம் கோபமாக மாறியது. விர்ரென்று உள்ளே போனார்.

அவர் தயாராகி வருவதற்குள், பாக்கியமும் இரு தோய்த்த புடவைகளை `ஜயண்ட்’ என்ற பச்சை எழுத்துக்களைத் தாங்கியிருந்த பிளாஸ்டிக் பைக்குள் திணித்துக்கொண்டு வாசலில் தயாராக நின்றாள்.

அந்தச் சமயம் பார்த்து வந்த ரவி, “எங்கேம்மா புறப்பட்டீங்க?” என்றான் சிறிது ஆச்சரியத்துடன். காலையில்கூட தன்னிடம் எதுவும் சொல்லவில்லையே! பிறகு, அவனே ஒரு முடிவுக்கு வந்தவனாக, “ரஞ்சியைப் பாக்கவா?” என்று கேட்டான்.

“இல்லடா. ஈப்போ அத்தைக்கு..,” அவள் முடிப்பதற்குள், பொங்கி வரும் சிரிப்பை மறைக்க முயன்றவனாய், உள்ளே விரைந்தான். `பாவம் அம்மா! சின்னப்பிள்ளை மாதிரி, எப்பவும் இந்த ஒரே சாக்குதான்!’ என்று பரிதாபப்பட்டுக்கொண்டவன், `இதுக்குத்தான் அடிக்கடி பொய் சொல்லிப் பழகணும்!’ என்று சொல்லிக்கொண்டான்.

“வீட்டைப் பாத்துக்க, ரவி! நானும் அம்மாவும் ஈப்போ போறோம். எப்போ வருவோமோ, தெரியல!” என்றபடி மணியும் உள்ளேயிருந்து வந்தார்.

`அப்ப.., அம்மாவோட கோபம் போயிடுச்சா? ரெண்டு பேரும் ஒண்ணாக் கெளம்பறாங்க!’ என்று மகிழ்ந்தான் மகன்.

License

பெண்களோ பெண்கள்! Copyright © 2015 by Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. All Rights Reserved.

Feedback/Errata

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *